Wpisy z tagiem: Spurs
piątek, 30 kwietnia 2010
Kontynuujemy cykl odtajniania archiwów Fruwając pod koszem. Całkiem niedawno, bo niespełna dwa lata temu, napisaliśmy felieton poświęcony San Antonio Spurs, dzisiaj jest całkiem na temat - choć w sumie jeszcze bardziej byłby na temat, gdybyśmy go wrzucili wczoraj. Jeśli ktoś nie pamięta - Spurs wygrali siódmy mecz, który wtedy zapowiadaliśmy 91-82. Manu rzucił 26 pkt., Parker 17, a Duncan dorzucił 16 pkt. i 14 zb.
Wańki - wstańki Najmniej musi ich lubić komisarz NBA David Stern, bo eliminowanie przez nich jednego ulubieńca publiczności za drugim to zabójstwo dla popularności NBA... Czy poniedziałkowy, siódmy mecz półfinałów Konferencji Zachodniej zakończy wreszcie erę supremacji San Antonio Spurs? Nie liczcie na to.
Historia powtarza się właściwie co roku. Przed sezonem Spurs są wymieniani jako faworyt dyżurny, ale nieprzesadnie modny. Potem, w ferworze trwającego sezonu, eksperci o nich zapominają i skłaniają się ku takim, którzy są bardziej trendy. W tym sezonie oczy wszystkich były skierowane najpierw na Boston, a po kilku transferach przeniosły się na Zachód, do Los Angeles i Phoenix. No i do Nowego Orleanu, gdzie rewelacyjnie poczynali sobie młodzi Hornets. Tymczasem Spurs przegrywali z kim popadnie (w sumie w sezonie zasadniczym 26 porażek - w tym przegrane praktycznie z każdą drużyną z czołówki), doskonale wiedząc, że - parafrazując klasyka - prawdziwego mistrza nie poznaje się po tym, jak zaczyna, ale po tym, jak kończy. To już dziesiąty z rzędu sezon, w którym Spurs są na topie, ale ani razu (choć w międzyczasie sięgnęli po cztery tytuły mistrzowskie) nie mieli najlepszego bilansu w lidze. I tylko dwukrotnie udało im się przekroczyć 60 zwycięstw. - To nie jest tak, że czekamy na play-off. Po prostu tak nam to wychodzi. Dopiero teraz umiemy skoncentrować się na tym, co należy zrobić - tłumaczy filar defensywy Spurs, stary cwaniak Bruce Bowen. - Nie da się wygrać wszystkiego. Nie da się codziennie grać na najwyższym poziomie po czterdzieści kilka minut. Jesteśmy tylko ludźmi. Jedne mecze są mniej ważne, inne ważniejsze - dodaje Tim Duncan. O Spurs przypomniano sobie, kiedy w pierwszej rundzie play-off los skojarzył ich z Phoenix Suns. Przecież "Słońca" sprowadziły Shaqa po to właśnie, żeby z San Antonio w play-off wygrywać, a w sezonie zasadniczym trzykrotnie ich ograły (w tym dwukrotnie po przyjściu O'Neala). Tymczasem ani się obejrzeliśmy, a Spurs wygrali pierwsze trzy mecze (w tym szaloną końcówkę meczu nr 1) i chwilę potem całą serię. Chyba żadna inna drużyna w NBA nie ma równie silnego elektoratu negatywnego jak San Antonio. Najmniej musi ich lubić komisarz NBA David Stern, bo eliminowanie przez nich jednego ulubieńca publiczności za drugim to zabójstwo dla popularności NBA (zeszłoroczne finały Spurs - Cavaliers były najgorzej oglądanymi w historii ligi). Przypina im się łatki sztywniaków i nudziarzy. Są (słusznie czy niesłusznie) uważani za największych cwaniaków w NBA. Tu kogoś umyślnie sfaulują, sprowokują, wyprowadzą z równowagi, tam wymuszą na sędzi błędną decyzję. No i mają głośnych i antypatycznych kibiców, którzy owacjami nagradzają co brutalniejsze zagrania swoich ulubieńców. W drugiej rundzie play-off Spurs znów walczą z ulubieńcami publiczności - New Orleans Hornets. Lord Voldemort potyka się z Harrym Potterem. Lord Vader z Lukiem Skywalkerem. Macocha z Królewną Śnieżką. Decydujący mecz nr 7 odbędzie się w poniedziałek w nocy w Nowym Orleanie. Hornets w tegorocznym play-off wygrali na razie u siebie wszystkie mecze, a San Antonio rozbijali średnio prawie 20 punktami, ale przed decydującym spotkaniem nie ma to większego znaczenia. Młodzi Chris Paul (23 lata), Tyson Chandler (25) i David West (27) w takiej sytuacji znajdą się po raz pierwszy w karierze. Nie wiedzą, co to znaczy grać mecz nr 7, co to znaczy grać ze świadomością, że porażka eliminuje cię z gry. Spurs to uczucie znają. - Moi zawodnicy uwielbiają presję. Presja to nie przeszkoda. Presja to paliwo - mówi ich trener Gregg Popovich. I jeśli Spurs rzeczywiście wygrają z Hornets, to pomyślmy o nich ciepło. Przecież z Manu Ginobilim i Tonym Parkerem zdarza im się grać naprawdę fajną koszykówkę. Przecież Tim Duncan zaczął na starość okazywać jakieś emocje. Przecież Robert Horry bije rekordy liczby meczów w play-off. I czyż to nie urocze, że ci panowie po trzydziestce (Robert Horry 38 lat, Bruce Bowen 37, Brent Barry 37, Kurt Thomas 36, Michael Finley 35, Fabricio Oberto 33, Jacque Vaughn 33, Tim Duncan 32, Manu Ginobili 31, Ime Udoka 31) wciąż mogą? PS: Zapraszamy na nasz blog Supergigant.blox.pl, gdzie skomentujemy i siódmy mecz Hornets - Spurs, i wcześniejszy siódmy mecz Celtics - Cavaliers. Kronika towarzyska Robert Horry zyskał przydomek "Big Shot" dzięki celnym rzutom w decydujących momentach. Latka lecą, celności brak, Horry znalazł więc sobie inną niszę - brudne chwyty. Rok temu znokautował Steve'a Nasha, co spowodowało małą zadymę i odsunięcie od gry kluczowych graczy Suns. A teraz, w spotkaniu nr 6, rąbnął Davida Westa w jego chore plecy. Spurs wygrali, West musiał zejść z boiska, ale w meczu nr 7 raczej zagra. Popisała się też publiczność z San Antonio, która po faulu na Weście zaczęła chóralnie skandować: "Horry, Horry".  W kategorii "ludzie bez klasy" nikt jednak nie dorówna kibolom z Salt Lake City. Rok temu Derek Fisher był ich bohaterem - gdy po operacji chorej na raka maleńkiej córeczki wrócił na mecz play-off i rzucił ważną trójkę. Po sezonie Fisher rozwiązał kontrakt z Utah i wrócił do Los Angeles, gdzie jego rodzina ma w pobliżu specjalistyczną opiekę medyczną. W związku z tym kibice Utah postanowili go wybuczeć i wygwizdać. Podobno krzyczeli mu do ucha: "Cancer, cancer". A jednego bałwana przyłapano na tym, że zasłaniał sobie oko w symulowanym grymasie bólu (córeczka Fishera ma nowotwór oka). Za to w Nowym Orleanie jakiś kibic przytargał na mecz wielką, wyciętą z kartonu fotokopię Evy Longorii i pokazywał ją mężowi aktorki Tony'emu Parkerowi, gdy ten rzucał wolne. Zadziałało, Parker dwukrotnie przestrzelił. Niezłe numery Nie wiem, jak Wy - ale jeśli chodzi o nas, to im są starsi, tym bardziej ich lubimy.
Trzej przyjaciele z boiska. Duncan - 34 lata. ManuGino - 33. Najmłodszy Parker - 28. Do tego nabytek z ubiegłego lata: 30-letni Richard Jefferson. A na centrze jeszcze 36-letni Antonio McDyess. Od jakiegoś czasu co roku ta sama gadka. Starzy, poobijani, przetrzebieni kontuzjami, skazywani na porażkę, skończeni. Sami w to uwierzyliśmy - przed rozpoczęciem rywalizacji stawialiśmy na Mavs, bo przecież czas Spurs już minął. Minął srynął.
Spurs są jak wino, nawet nie jeśli z każdym rokiem lepsi, to na pewno starzeją się z klasą. I wcale nie są dziś nudną i drętwą drużyną bez jaj. Anegdota z dzisiejszego meczu. Spurs kapitalnie weszli w spotkanie, pierwszą kwartę wygrali 22-8, w drugiej przewaga wzrosła nawet do 22 pkt. Ale trener Popovich uważa, że zawsze jest jakiś element gry, który można poprawić, więc podczas timeoutu wziął na tapetę słabą skuteczność z linii rzutów wolnych: "Następny, który nie trafi wolnego - kupuje mi samochód." Na co wychyla się Tim Duncan (w calym meczu trafił raz na siedem prób): "W jakim kolorze sobie trener życzy?" Tim Duncan - ten nudziarz o beznamiętnej twarzy dentysty?
34-letni starszy pan o obolałych kolanach zagrał dziś 43 minuty, trener zdjął go z parkietu dopiero na 16 sekund przed końcem, kiedy wynik był już bezpieczny. “How many millions is Timmy getting paid? He should be playing 48 minutes.” - żartował potem Popovich. Dopiero piąty raz w historii NBA zdarzyło się, że drużyna rozstawiona z nr 7 eliminuje drużynę rozstawioną z dwójką. I pierwszy raz, od kiedy w pierwszej rundzie gra się Best-of-7. Ale obiecują, że na tym nie koniec. Manu: “It was a huge series. But we aren't satisfied.”
Kibice Phoenix Suns - drżyjcie... A kibice Spurs?
Szkoda Mavs, szkoda Marka Cubana. Dziesiąty sezon z rzędu z 50+ zwycięstwami. Dziesiąty sezon z rzędu bez tytułu. Kolejne wzmocnienie przedsezonowe (Shawn Marion), kolejne przemeblowanie w trakcie sezonu (Caron Butler za Josha Howarda) nie wystarczyło - nie tylko do tytułu, ale nawet do przebrnięcia pierwszej rundy... Trzy lata temu Mavs zostali pierwszą w historii drużyną rozstawioną z jedynką wyeliminowaną przez nr 8, odkąd wprowadzono w pierwszej rundzie format Best-of-Seven. Teraz są też pierwszą w historii wyeliminowaną drużyną rozstawioną z dwójką.
Mark Cuban oficjalnie przeprosił kibiców: “I’m not proud of my inability over the last 10 years to have an impact like I want to have. So I kind of feel like I owe fans an apology. But that’s just the way this business goes.”
Co dalej z Mavs? Marnie to wygląda. Bodaj najstarsza pierwsza piątka w NBA, bodaj jedyna złożona z pięciu facetów po trzydziestce. Kidd 37 lat, Butler 30, Marion 32, Nowitzki 33, Haywood 31. Szósty Jason Terry - 33 lata.
Być może Cuban podejmie decyzję o rozpoczęciu przebudowy. Kontrakt lidera, Nowitzkiego się kończy - i sam Dirk powiedział, że ma dużo czasu, żeby rozważyć wszystkie opcje.
środa, 27 stycznia 2010
Do wyścigu po Amare Stoudemire włączyli się podobno San Antonio Spurs. Twin Towers revisited. Spurs kombinują nad wzmocnieniami już od lata - pozyskali Richarda Jeffersona, podpisali kontrakt z Antonio McDyessem, większych efektów na razie nie widać. San Antonio wciąż jest drużyną środka, szóste miejsce na Zachodzie, z minimalną przewagą nad strefą pozaplayoffową. Duncan z Amare stworzyliby najsilniejszy frontcourt w NBA.
Adrian Wojnarowski z yahoo spekuluje, że San Antonio jest gotowe oddać Manu Ginobiliego (jego kontrakt się kończy latem, ostatnio w wywiadzie dla jednej z argentyńskich gazet spekulował, że jego przyszłość jest niepewna), młodego George'a Hilla oraz prawa do brazylijskiego centra Tiago Splittera, który latem miałby trafić do NBA. PS. Swoją drogą, zapowiada nam się w tym roku bardzo interesująca walka o playoffy na Zachodzie. Lakers, Dallas i Denver odjechali ale dalej jest straszliwy tłok. Jazz, Blazers, Spurs, Grizzlies, Suns, Rockets, Hornets, Thunder - w tej grupie wystarczą jedno, dwa zwycięstwa albo jedna, dwie porażki i wszystko się tasuje. Na fali wznoszącej są ostatnio Jazz i Grizzlies, na opadającej - Suns i Rockets. |
Archiwum
Ostatnie wpisy
Zakładki:
Blogi NBA
Produkty regionalne
Soccer means football
The very best of Fruwając...
Z archiwów Supergiganta
Zachowania nie-sportowe
Tagi
REKLAMA
|
