Supergigant

Niesamowite, najbardziej emocjonujące i dramatyczne w historii jest tegoroczne Tour de Ski. Wszystko codziennie rozstrzyga się minimalnie, na ostatnich metrach i o ułamki sekund. Wszystko rozstrzyga się pomiędzy dwiema wybitnymi sportsmenkami, które w dodatku (mówiąc delikatnie) nie przepadają za sobą i przy każdej okazji zdrowo sobie ?nawzajem przysrywają.

Pierwszy bieg (3,1 km klasykiem w ubiegły czwartek) Justyna wygrała o 0,4 sekundy. Bjoergen popełniła jeden, minimalny błąd, na jednym ze zjazdów i to zdecydowało.

Dzień później, w biegu na dochodzenie, na 10 km klasykiem (koronny dystans Justyny), o wszystkim zadecydował finisz. W końcówce na podbiegu Justyna i Therese Johaug kapitalnie odjechały Bjoergen, o włos (0,2 sek.) lepsza była Justyna powiększając przewagę - Bjoergen straciła do niej kolejne 7 sekund plus bonifikaty.

W Sylwestra w sprincie klasykiem Justyna rywalki zdeklasowała. Wygrała o ponad 3,2 sek. a przewaga nad Bjoergen urosła do blisko pół minuty.

Justyna prowadziła w bezpośredniej rywalizacji z Marit 3-0 ale wiedzieliśmy, że najtrudniejsze próby są dopiero przed nią.

Pierwszym trudnym sprawdzianem był noworoczny bieg łączony, w którym Kowalczyk nie czuje się jakoś przesadnie super. Justyna - jadąc w grupie z Norweżkami - prowadziła przez pierwszą część dystansu, najpierw klasykiem, potem w końcówce łyżwą, w końcówce spadła na drugie i trzecie miejsce ale na ostatnim podbiegu zaatakowała, fenomenalnie wyprzedzając i Johaug, i Bjoergen. Kiedy wydawało się, że dojedzie niezagrożona na pierwszym miejscu, popełniła jakiś błąd przy ostatnim zjeździe, zwolniła i dała się wyprzedzić Marit. Czyli 3-1 - ale drugie miejsce trzeba było ocenić jako sukces, bo w ubiegłym roku Justyna była w biegu łączonym dopiero piąta. No i jednak sprawiała wrażenie, jakby troszeczkę się oszczędzała, wiedząc że to jeszcze nawet nie połowa rywalizacji w morderczym Tour de Ski.

Podczas dnia przerwy wybuchała bomba - Justynie spuchło kolano, musi walczyć z bólem, jest stan zapalny, bierze leki, podobno zastanawia się nad wycofaniem z touru. Wierietielny i Justyna znani są z tego, że lubią temperować oczekiwania i wypuszczać zasłonę dymną, ale i tak trochę niepokoju im się przed wczorajszym biegiem (3 km klasykiem) udało zasiać.

Okazało się, że niepotrzebnie. Bjoergen co prawda pobiegła masakrycznie szybko - na króciutkim dystansie zdeklasowała rywalki, tylko Justyna częściowo dotrzymała jej kroku, przegrywając o niespełna 4 sekundy. Reszta pań biegła o 15 i więcej sekund wolniej. Ale to Marit po minięciu mety padła jak nieżywa - Kowalczyk nie, pozostawiając znów wrażenie, że jakieś tam rezerwy jeszcze w niej drzemią. 3-2 przed najgorszą dla Kowalczyk konkurencją - sprint łyżwą.

To miał być najgorszy dystans, Justyna straszyła katastrofą i stratą minuty bonifikaty w przypadku wygranej Bjoergen, przypominała, że w ubiegłym roku odpadła już w ćwierćfinale, zajmując 22. miejsce, narzekała że trasa - prosta, bez specjalnych podbiegów - kompletnie jej nie leży. 11. miejsce w eliminacjach też nie nastrajało zbyt optymistycznie (może półfinał). Ale potem okazało się, że to wszystko to znowu była zasłona dymna. Kowalczyk trzykrotnie biegła razem z Bjoergen - w ćwierćfinale minimalnie (o 0,1 sek.) przegrała, w półfinale równie minimalnie (o 0,3 sek.) wygrała, wreszcie w finale biegła spokojnie, mądrze, trzymając się w czubie, skupiając się na tym, żeby nie popełnić głupiego błędu i jakąś wywrotką nie zaprzepaścić pracy. Ostatecznie jeden błąd popełniła, potknęła się na ostatnim podbiegu, przez co pewnie straciła szansę na drugie miejsce - na mecie szybsza była (o 2,2 sek.) nie tylko Bjoergen, ale i sprinterka Kikkan Randall. Ale trzecie miejsce na dystansie, który jest piętą achillesową Kowalczyk to ewidentny sukces.

Bjoergen doprowadziła do remisu 3:3. Ale wciąż jest to chyba remis ze wskazaniem na Kowalczyk. Wszystko, co najgorsze i najtrudniejsze - już chyba jest za nią. Wciąż prowadzi w klasyfikacji generalnej - niby tylko o niespełna 5 sekund i pewnie już jutro to prowadzenie Marit odda - bieg na 15 km łyżwą na czas, handicap start - startują zgodnie z klasyfikacją, zaczyna Justyna, 5 sek. po niej Marit, po 2,5 min. Johaug. startują co 30 sek., Bjoergen jest murowaną faworytką. Ale chyba wszystko zaczyna wskazywać na to, że niedzielny morderczy podbieg pod Alpe Cermis (w międzyczasie w sobotę, jest jeszcze bieg na dochodzenie na 10 km klasykiem, w którym Justyna na pewno będzie bardzo wysoko) Kowalczyk i Bjoergen rozpoczną prawie razem - różnica nie powinna być większa niż kilka, może kilkanaście sekund.

I wygra ta, która jest po prostu mocniejsza. Mamy wrażenie, że mocniejsza jest Justyna.

Po pierwsze - we wszystkich trzech biegach, które przegrała, sprawiała wrażenie, że drzemią w niej jeszcze jakieś rezerwy (najpierw na podbiegu była lepsza ale dała się wyprzedzić na zjeździe, wczoraj po finiszu nie padła wycieńczona, dziś po prostu pilnowała się, żeby nie przegrać za bardzo, wiedząc że swoje już zrobiła w półfinale).

Po drugie - Bjoergen sprawia wrażenie, że idzie na całość, a w takich zawodach jak Tour de Ski kluczowe jest odpowiednie rozłożenie sił, zwłaszcza kiedy różnice między faworytkami są takie minimalne.

Po trzecie - z rywalizacji o zwycięstwo odpadła chyba definitywnie Therese Johaug, której Justyna tak bardzo obawiała się w kontekście niedzielnego podbiegu pod Alpe Cermis (w ubiegłym roku Johaug odrobiła wtedy 2,5 min.). Dziś w sprincie Johaug odpadła już w ćwierćfinale, ma już blisko 2,5 min. straty, może się ta strata jeszcze ciut powiększyć dziś i w sobotę.

Trzymajmy kciuki, wszystko rozstrzygnie się dopiero w niedzielę.

PS. A Stoch w pierwszej serii skoczył tak, jak kiedyś skakał wiadomo kto.