Supergigant

Trochę się zdublujemy z Michałem Polem, który nas ubiegł i napisał:

Kto z Was zna piłkarza, który w takiej chwili (...) po zagraniu ręką przyznał się, że to zrobił? Ręka w górę i nazwiska poproszę!

Zabawne jest to wszechobecne na wszystkich portalach święte oburzenie. Szok! Skandal! Bezczelność! Cynik! Ordynus! Oszust! Złodziej! Cham! Głupio się tłumaczy! Obrzydlistwo! Wyrachowanie!

Wszyscy zachowujemy się jakby co najmniej Thierry Henry zgwałcił nastolatkę.

Zczuba dramatyzuje najbardziej:

Najwyraźniej lepiej nie zostawiać u niego w domu portfela. Kierując się identycznym rozumowaniem - mógłby go ukraść kiedy tylko odwrócilibyście wzrok. Ta wypowiedź to prawdopodobnie najbardziej bezczelne tłumaczenie przyłapanego na oszustwie sportowca od czasów Reki Boga. Tyle, że wypowiedź Maradony była przynajmniej oryginalna i błyskotliwa, a wypowiedź Henry'ego jest tylko chamska.

Sami widzicie, cytując Bareję: To złodziej! I Pijak! Bo każdy pijak to złodziej!

Zdrowy rozsądek, zmieszany z rozczarowaniem romantyka zachowuje Rafał:

Henry tak bardzo chciał wygrać jeszcze raz, że oszukał. Na oczach, jak szacuję, dziesiątek milionów widzów. Nie on pierwszy, nie on ostatni. Oszukał odruchowo? Na wpół świadomie? W malignie działał? (...) Ilu młodszych kolegów z szatni nauczyłoby się czegoś ważnego od wielkiego sportowca? Czy Henry dzięki szlachetnemu zachowaniu nie zyskałby więcej niż dzięki golowi Gallasa?

Owszem - Henry oszukał. Naszym zdaniem raczej odruchowo niż świadomie (to jest ułamek sekundy na podjęcie decyzji, to jest odruch nie kalkulacja) - ale oszukał. Nie przyznał się sędziemu już na pewno całkowicie świadomie. Owszem - fajnie by było, gdyby się przyznał. Byłoby to z pewnością bardziej wychowawcze i uczciwe. Podzielamy zdanie Rafała.

Ale prawda jest taka, że będąc na jego miejscu nie przyznałby się nikt. NIKT. Zaryzykujemy również taką tezę, że większość spośród święcie oburzonych, kamieniujących Henry'ego, też by się nie przyznała.'

Bo taka jest natura piłki nożnej.

Ile pamiętacie niesłusznie przyznanych karnych? Dziesiątki? Setki? Tysiące? A ile znacie sytuacji, w których faulowany rzekomo zawodnik pędzi do sędziego, mówiąc "panie sędzio, nie było faulu, sam się przewróciłem"?

Ile widzieliście bramek strzelonych ręką albo takich, przy których napastnik pomógł sobie ręką albo bramek ze spalonego? A ile razy widzieliście napastnika, który podbiega do sędziego, przeprasza go i prosi o anulowanie bramki?

Pamiętacie mecz Polska - Austria na Euro? I bramkę Rogera? Dlaczego Roger nie pobiegł wtedy do sędziego, żeby powiedzieć "strzeliłem ze spalonego"?

A karnego dla Austrii (sytuacja już nie tak ewidentna)? Dlaczego Austriacy przy faulu Lewandowskiego nie podbiegli do sędziego, tłumacząc "panie sędzio, bez przesady, proszę się nie wygłupiać, to była zwykła przepychanka w polu karnym, obok nasz tak samo przytrzymywał Bąka".

Pamiętacie półfinał Ligi Mistrzów i fuckin disgrace? Dlaczego piłkarze Barcelony nie pobiegli w ostatniej minucie do sędziego, krzycząc "była ręka na naszym polu karnym, proszę poodyktować karnego"?

Dlaczego Maradona przez ponad 20 lat ściemniał, bełkocząc coś o ręce Boga (BTW - dużo bardziej żenujące tłumaczenie i próba zakłamywania rzeczywistości, niż proste przyznanie się do winy Henry'ego)?

Dlaczego Jan Furtok po meczu z San Marino (1-0) odpowiadał dziennikarzom: "ręką, nogą, czym to jest nieważne, grunt że piłka jest w siatce"?

Albo Scholes, który kiedyś ręką strzelił bramkę Polsce?

Itd. itp.

Dlaczego? Bo to jest piłka nożna.

Otóż drodzy strasznie-oburzeni-bezczelną-i-chamską-postawą-złodzieja-Henrego: Piłka nożna to jest właśnie taki sport, w którym - czy nam się to podoba, czy nie - oszustwo popłaca a okazja czyni złodzieja. I być może dlatego tak tę piłkę nożną kochamy.

Bo piłka nożna jest bodaj jedyną dyscypliną sportu, w której jedna przypadkowa akcja (jeden spalony, jedno dotknięcie ręką, jeden nurek, jeden faul, itp.) może zmienić wszystko - zaprzepaścić efekt dziesiątek meczów. Albo wręcz przeciwnie.

Żeby było jasne - nie zamierzamy Henry'ego bronić, usprawiedliwiać. Zrobił, co zrobił. Zachował się jak się zachował. Musi teraz zjeść tę żabę.

Ale nikt z nas, piszących o tej sytuacji i komentujących, nigdy nie był w takiej sytuacji. Najważniejszy mecz od dwóch lat, koniec pierwszej połowy dogrywki, czas ucieka, awans wymyka się z rąk, piłka ucieka na aut, odruchowo zatrzymuję ją ręką, podaję na środek, strzał, gol...

Jeśli ktoś daje sobie rękę uciąć, że w takiej sytuacji pobiegłby do sędziego i poprosił o anulowanie gola, niech dalej rzuca kamieniami.

My się nie podejmujemy.

PS. Kilka rzeczy dopisujemy tytułem wyjaśnienia:

1. Jesteśmy zdecydowanie za wprowadzeniem powtórek. Również po to, żeby wyeliminować takie sytuacje jak wczorajsza i setki innych (nurki, bramki ze spalonego, faule, nurki, przekroczenie linii bramkowej przez piłkę, itp.). Nie kupujemy argumentów, że zabiłoby to płynność gry. Niechby nawet każdy trener miał prawo do 3 challengów w połowie - jak w tenisie.

2. Nie jest tak, że kochamy piłkę, bo oszustwo w niej popłaca. Kochamy piłkę, (m.in.) ponieważ you never know. Ponieważ jedna przypadkowa akcja może zadecydować o wszystkim. Raz jest to jedna głupia kontra, kiedy indziej strzał rozpaczy w ostatnich sekundach, czasem nawet bramkarz, który pobiegnie na pole karne rywala. A czasem (niestety) gol ze spalonego, gol z nurkowanego karnego, gol po zagraniu ręką. Błędy sędziów są solą widowiska piłkarskiego. Henry z błędu sędziego skorzystał. Żeby błędy wyeliminować, choćby częściowo - patrz pkt. 1

3. Świadomie cz nie świadomie. Odruch czy wyrachowanie. To wie tylko Henry ale nawet z amatorskich meczów koszykówki pamiętam takie sytuacje, w których zagrało się nieczysto. Owszem - wydaje mi się, że jakby co, to się przyznawałem (graliśmy zazwyczaj bez sędziego a to zwiększa samoodpowiedzialność, nie można - jak Henry - powiedzieć: "pytajcie się sędziego"). Ale też muszę przyznać, że w dogrywce meczu decydującego o awansie na Mundial nie grałem. Jeszcze.

4. Czcionka się zmieniła sama, jak przeklejaliśmy cytaty od Michała, Rafała i zczuba :-)

5. Chariots of Fire to film o lekkiej atletyce a nie piłce nożnej (BTW - jeden z naszych ukochanych). I dzieje się w latach 20-tych. Dziś takich lekkoatletów też już nie ma.

6. To nie jest tak, że próbujemy być oryginalni i na siłę na przekór. Z Michałem akurat się zgodziliśmy, z Rafałem w zasadzie też. Rafał nie napisał tego w duchu: oszust, złodziej, bandyta, dlaczegoś to zrobił? Rafał napisał to w duchu: szkoda, że to zrobił. Z takim podejściem się zgadzamy w 100%. Też byśmy woleli, żeby Henry zachował się jak DeRossi w meczu ligowym. Ale po pierwsze - to był JEDYNY przykład. Po drugie - DeRossi też nie zawsze zachowuje się super. Pamiętacie MŚ i mecz z Amerykanami, brutalny faul na McBride'zie?

7. Na litość boską: to nie jest tak, że pochwalamy zachowanie Henry'ego. Wręcz przeciwnie. Ubolewamy. Uważamy, że byłoby tysiąc razy fajniej, gdyby się przyznał. Ale rzeczywistość jest taka, że nie przyznałby się nikt.

8. Ciekawe swoją drogą, czy Henry teraz żałuje. Wyobraźcie sobie, jakim byłby bohaterem, gdyby podszedł do sędziego i powiedział, co się wydarzyło.

Mundial 2010 na bwin.com! Zarejestruj się i zgarnij bonus!