Supergigant

Votum separatum: ten drugi (MR) napisał błyskotliwą notkę, o tym jak media oblały egzamin z Eurobasketu. Ale ja (PW) w ogóle się z nim nie zgadzam.

Eurobasket dostał w mediach dokładnie tyle, na ile zasługiwał.

***

Cały wywód Michała opiera się na powtarzanym po wielokroć zdaniu, iż Eurobasket był "największym wydarzeniem sportowym na polskiej ziemi w ciągu ostatnich 40 lat".

Rozumiem te emocje. Nie byłem w Katowicach, ale wiem że gdy w czymś uczestniczy się osobiście - gdy widzi się wszystko z bliska, gdy bohaterowie są na dotknięcie ręki - to wydarzenie zyskuje zupełnie inny wymiar. Staje się czymś wielkim i niepowtarzalnym.

Ale niestety, poza Spodek ta aura nie przenikła.

Może i Eurobasket był "obiektywnie" wielkim wydarzeniem. Niestety: społeczeństwo zawiodło. Nie doceniło jego rangi. Nawet w telewizji, w absolutnym prime time, oglądało finał ledwie 800 tys. ludzi. To naprawdę bardzo mało.

Dla Polaków Eurobasket skończył się wraz z odpadnięciem naszej drużyny. Można biadolić, że nie dorośliśmy do wielkiego kibicowania (choć na Euro 2012 - co wiemy wszyscy - będzie inaczej), można zastanowić się czemu tak się stało. Według mnie, zapracowała na to przede wszystkim cherlawa i nijaka kampania promocyjna tej imprezy.

Ale atakowanie mediów, że nie uhonorowały, nie doceniły i nie wypromowały tej wspaniałej imprezy, jest całkiem bez sensu. Do promowania służy reklama, do honorowania prezydent - a media zajmują się swoimi czytelnikami/słuchaczami/użytkownikami - i generalnie informacją.

Wydawanie gazet nie polega na tym, iż w jakiejś Magdalence spotykają się naczelni dzienników i w oparach lepszych fajek, w oparach wódki ustalają, kogo przylansować, kogo wypromować, kogo zganić, a Eurobasket upierdolić.

Każda gazeta z osobna - w ciągu kilku godzin - wybiera tematy na swoje Jedynki. Tematy, które są najciekawsze dla jej czytelników. Dzięki którym lepiej wypadnie w kiosku i lepiej się sprzeda.

Jeśliby jeden dziennik/portal zignorował Eurobasket, można by pochylić się z troską nad kondycją psychiczną jego redaktorów.

Ale zrobiły to wszystkie gazety.

Wytłumaczenie jest proste: po prostu inne tematy były dla ludzi ciekawsze.

Nie ma w tym żadnej tajemnicy.

***

Na to oczywiście pojawia się argument o opiniotwórczości. Co prawda naród rangi wydarzenia nie docenił. Co prawda nie padł na kolana i nie oglądał. Ale jednak: największe wydarzenie sportowe na polskiej ziemi w ciągu ostatnich 40 lat.

Media więc powinny uświadomić. Kształtować opinię. Wpływać powinny. Stan rzeczy zmieniać. Po to są, przekonują obrońcy lepszych spraw.

[ Gdzieś indziej, na innym blogasku, jakiś miłośnik polskiego kina, gryząc paznokcie pisze, że tak wspaniały był ten festiwal w Gdyni, tak rewelacyjny i kulturotwórczy - a media nie poświęciły mu należytej uwagi (zobaczmy na przykład jedynkę Dziennika, w Wyborczej też taki mały glut). Gdzie kulturotwórcza rola mediów? ]

Spraw wartych uwagi, jest tyle, że żadna gazeta świata ich nie pomieści (i wiemy, że promocja Eurobasketu do najważniejszych nie należała). Gazeta, strona internetowa, portal - wszystko jedno - musi być przede wszystkim ciekawa. Ciekawa, oryginalna, intrygująca. I wtedy, przy odrobinie szczęścia, dostaje od swych czytelników margines swobody na "kreowanie opinii".

Margines.

Natomiast gdy gazeta zajmuje się głównie własną opiniotwórczością, staje się przewidywalna, słuszna i przede wszystkim: nudna.

***

Jeszcze kilka uwag technicznych - nie boli mnie krytyka mediów, ale krytykując, warto znać realia. Bo inaczej jest to jak krytykowanie strusia za to, że nie lata (baran jeden).

O deadline'ach:

Ktoś powie, że się czepiam, że finał się skończył ok. 23, że nie rozumiem specyfiki wydawania gazet codziennych i ciągłych awantur o dedlajny (choć mam wrażenie, że jak jest niedzielny wieczór wyborczy, to się daje wyniki podać i skomentować, nawet z późniejszych godzin i jestem pewien, że choć ostatni zakończony rzutami karnymi Mundial skończył się jeszcze później, to w gazetach nastepnego dnia znalazłem coś więcej niż 1. Włochy, 2. Francja, 3. Niemcy).

Otóż właśnie: zmiana deadline'ów jest kolosalnym wysiłkiem logistycznym, organizacyjnym i finansowym. To NAPRAWDĘ DUŻO KOSZTUJE. Na taki wysiłek warto się porywać wtedy, i tylko wtedy, gdy to NAPRAWDĘ LUDZI OBCHODZI. Eurobasket tego kryterium nie spełniał. Być może był "największym wydarzeniem sportowym na polskiej ziemi w ciągu ostatnich 40 lat".

Ale ludzie mieli to gdzieś.

O okładkach:

Czepianie się okładek wydaje mi się chwytem efekciarskim, ale fałszywym.

Weźmy Dziennik, który przeformatowuje się właśnie na poważną, finansowo-prawną gazetę konkurującą z "Rzeczpospolitą". Bo co zrobił Dziennik dla promocji basketu? Dziennik, który tak biadoli nad rzeczoną promocją? - narzeka Michał. A przecież wie (bo sam kiedyś w podobnym ćwiczeniu uczestniczył), że okładka gazety przede wszystkim tę gazetę promuje. Gdyby Dziennik wstawił na jedynkę wielkie zdjęcie Pau Gasola, zrobiłby rzecz absurdalną. Zaprzeczyłby wizerunkowi, który chce zbudować.

Czy Financial Times zrobił czołówkę z Eurobasketu?

Gazeta Wyborcza uznała, że bardziej atrakcyjny jest tekst o e-urzędach. IMO super wybór. To był news. A info o finale eurobasketu byłoby po prostu relacją ze zdarzenia, które kto chciał, to widział poprzedniego wieczora (a mało kto chciał).

Poza tym gazety w ogóle powinny odchodzić z robienia czołówek z relacji na rzecz własnych historii i exklusiwów (ale to inny temat).

O portalach:

Skoro w gazetach się nie da, to rzućmy okiem na poranne poniedziałkowe okienka sportowe z czterech największych polskich portali (przypominam, mija kilkanaście godzin od największego wydarzenia sportowego na polskiej ziemi w ciągu ostatnich 40 lat) - pisze Michał.

Cóż, analizowanie nagłówków portali sportowych kilkanaście godzin po wydarzeniu jest ćwiczeniem jałowym. Czołówka wiadomości na Gazeta.pl potrafi się zmieniać  kilka razy NA GODZINĘ. Kilkanaście godzin to w newsowym tyglu wieczność.

Podczas decydujących meczów Eurobasket miał na portalach należytą oprawę - na Sport.pl czołówka i relacja na żywo (wiem, bo czytałem). Ale było, minęło.

Gdyby teksty o koszykówce były chętnie czytane / klikane / komentowane - powstałaby jedna i druga analiza, podsumowanie, follow up i galeria zdjęć. Ale nie były. Ludzi to obchodziło mniej niż przygody Stefana Majewskiego. Sorry. Mamy w internecie takie maszynki, które mierzą zaangażowanie użytkowników. Czy w związku z tym media powinny zamawiać teksty o "największym wydarzeniu sportowym na polskiej ziemi w ciągu 40 lat" - czy o czymś, co jest dla ich czytelników ciekawe?

Pamiętajcie: content kosztuje. W co zainwestowalibyście własne pieniądze?