Supergigant

Stali czytelnicy naszego bloga wiedzą, że za Leo Beenhakkerem stoimy murem. Czasem może aż za bardzo. Jesteśmy absolutnie przekonani, że to jest najlepszy trener reprezentacji Polski, jakiego pamiętamy (sorry panie Antoni). Facet z fantastycznym CV, świetny analityk, wybitny motywator. Człowiek, pod którego kierunkiem zagraliśmy najlepszy mecz 25-lecia. Człowiek, który po raz pierwszy w historii wprowadził naszą reprezentację na Euro - mając i gorszych piłkarzy niż porzednicy, i trudniejszą grupę.

I choć Polska przegrała z Niemcami wyżej niż za Janasa, to tylko człowiek ślepy albo bez dobrej woli, nie widział w niedzielę różnicy jakości. Za Janasa nie było nawet pół akcji, teraz było nawet kilka groźnych sytuacji, po których mogliśmy strzelić bramki. Szkoda tylko, że efekt był taki jak za Janasa.

A zatem zdania nie zmieniliśmy. Beenhakker rządzi.

Ale... 

Od początku roku obserwujemy Leo i mamy wrażenie, że kilka rys na tym diamencie się pojawiło. Rysy są nie tyle profesjonalne - tu nadal nie mamy specjalnie wątpliwości. Rysy są charakterologiczne.

1. Zachowanie Leo przy sprawie Rogera 

Uważamy, że całe wielkie halo wokół Rogera (Jacek Żakowski postawił tu nawet znak równości z aferami korupcyjnymi w polskiej piłce) to burza w szklance wody. Roger jest takim samym Polakiem jakim był Olisadebe, kiedy mu obywatelstwo przyznawano. Też jest w Polsce od 2 czy 3 lat. Po polsku też nie mówi. Tyle, że narzeczonej lokalnej chyba (jeszcze) nie ma. Kiedy robi się takie rzeczy w tenisie stołowym (polsko chińskie pingpongistki), czy podnoszeniu ciężarów (polsko ukraińsko białoruscy sztangiści) czy kajakarstwie czy wioślarstwie - nikt się nie oburza, nikt nie stawia poważnych zarzutów, nikt transparentów nie wiesza. Bo waga dyscypliny jest nieporównywalna. A tak - wielka ogólnonarodowa napompowana dyskusja - czy Roger miał prawo tak szybko dostać obywatelstwo. Widocznie miał - skoro dostał. I jeśli dzisiaj (daj Boże) dałby nam zwycięstwo nad Austrią - to naród zgodnie go pokocha i nikt już żadnych rasistowskich transparentów wieszał nie będzie.

Ale konferencja prasowa, na której Beenhakker najpierw się irytował, a potem wyśmiewał nas, szydząc "przejrzyjcie na oczy, wyjdźcie wreszcie ze swoich drewnianych pudełek" - to była pierwsza rysa. Nawet jeśli miał rację - nie wypada tak pouczać dziennikarzy, nie wypada tak pouczać nas Polaczków. Argumenty, że na całym świecie się tak robi - OK. Drwiny - nie ok.

2. Zachowanie Leo przy dyskusji o Listkiewiczu.

Michał Listkiewicz jaki jest - każdy widzi. Czasy się zmieniają a on ciągle jest prezesem. I to z jakimi efektami. Dwa finały MŚ, zagraniczny trener, finały Euro, finały Euro w Polsce. Wow. Korupcja w polskiej piłce? Przecież Listkiewicz nie wiedział. Wiedziałem ja, wiedział ten drugi, co ze mną bloguje, wiedziała moja żona, wiedzieli wszyscy dziennikarze, sędziowie wiedzieli, piłkarze wiedzieli, trenerzy wiedzieli. Listkiewicz nie wiedział. Najbardziej niepoinformowany człowiek w Polsce. Listkiewicz musi odejść? Przecież wiadomo, że Listkiewicz nie odejdzie (cytat roku - Listkiewicz u Lisa: Jak miałem odejść? Miałem zostawić Beenhakkera?). Ktoś przecież musi dociągnąć naszą federację do Euro.

Anyway - dyskusja o tym, że Listkiewicz powinien odejść toczy się, musi się toczyć i dobrze, że się toczy. Postulat dymisji jest oczywisty. W normalnym przedsiębiorstwie - jeśli wszyscy kradną i okazuje się, że prezes o tym nie wiedział - prezes musi odejść. To proste jak konstrukcja cepa. On odpowiada nie tylko za siebie - odpowiada za swoich podwładnych. Media nawołują do dymisji Listkiewicz - bo taka rola mediów. My też nawołujemy. Przynajmniej tyle możemy.

Beenhakker nawoływać Listkiewicza do dymisji nie musi. Nikt tego od niego nie wymaga. Nawet lepiej, żeby tego nie robił. On nie jest stroną w tym sporze. On jest fachowcem, zatrudnionym do wykonania konkretnych zadań. Pierwsze zadanie zaczął źle ale ostateczny efekt był perfekcyjny. Drugie zaczął źle oby efekt końcowy znowu był udany. Trzecie zacznie się we wrześniu.

Ale po cholerę Beenhakker zabiera głos w obronie Listkiewicza? Po cholerę straszy, że jeśli Listkiewicz nie będzie prezesem - to być może on też zrezygnuje z posady trenera? Po co nas szantażuje? Uwielbiamy Beenhakkera ale nie ma ludzi nie do zastąpienia. Sorry, Leo. Lojalność względem szefa - ok. Wtrącanie się w nie swoje sprawy - nie ok. Można było przecież powiedzieć np. coś takiego: Mi się z Michałem Listkiewiczem współpracuje fantastycznie, jestem trenerem - mam za zadanie jak najlepiej przygotować reprezentację do Euro. W wewnętrzne sprawy polskiego związku się nie mieszam. Nie znam się na tym, to nie moja sprawa. To wszystko, co mam do powiedzenia na ten temat.

3. Skok na kasę przed Euro. 

Leo Beenhakker stał się bożyszczem, stał się celebrity. To naturalne, że zaczął dostawać propozycje udziału w reklamach. Janas takich nie dostawał, bo był antymedialny. Ale Jerzy Engel też dostawał. I przed Mundialem w Korei zamiast analizować grę gospodarzy, grywał w reklamówkach. Byliśmy absolutnie przekonani, że Leo podobnego błędu nie popełni. Że on jest ponad to, że nie będzie wykorzystywał swoich 5 minut, w obawie przed tym, że po Euro będzie już za późno, bo popularność spadła. 

Najwyraźniej byliśmy w błędzie.

Dowiadujemy się, że będą zmiany...

Okazało się, że chodzi - surprise, surprise - o zmianę konta. Ale błyskotliwe. 

Żeby było jasne - nie uważamy, że sam występ celebrity w reklamie jest grzechem. Trener też człowiek i też pieniądz lubi. Ale baliśmy się, że taki występ w reklamie będzie przede wszystkim pretekstem do wyśmiewania po Mistrzostwach. I już jest. Tak jak piłkarze po Korei i po występach na zupkach Knorra stali się piłkarzami do zupy, tak Szymon Majewski, opowiedział w poniedziałek najkrótszy dowcip prowadzącego: Leo, why? Hahaha.

Beenhakker nawołujący do zakupu samochodu i zmiany konta nie jest sobą. Przestaje być charyzmatycznym liderem, mentorem, guru, który jest ponad to, który jest profesjonalistą i bierze pensję za wykonanie konkretnego zadania. Staje się jednym z setek pajaców mizdrzących się do kamery w bloku reklamowym, nawołującym "kup mnie". 

4. Przyznanie się do słabości.

Po meczu z Niemcami Beenhakker powiedział o jedno zdanie za dużo. Powiedział prawdę, ale jako trener, jako lider - mówić tego nie powinien. Powiedział raz a potem to jeszcze powtórzył. Powiedział, że to cud, że w ogóle znaleźliśmy się na tych mistrzostwach. Wyszliśmy z tak silnej grupy, grając takimi (w domyśle - marnymi) piłkarzami. Beenhakker ma rację. Drużyna, której gwiazdy grają (albo po prostu grzeją ławę) w drugo- lub trzeciorzędnych klubach Europy - nie miała prawa znaleźć się na tym Euro.

Najlepszy strzelec Reprezentacji gra w przyzwoitym klubie hiszpańskim, zazwyczaj z ławki, bo z pierwszego składu wygryzł go Burundyjczyk, grający na codzień w reprezentacji Kongo. Kapitan Reprezentacji regularnie przegrywał rywalizację o miejsce w składzie mistrza Szkocji ze Szkotami (!) i Australijczykami (!!!) więc wyniósł się do podrzędnego klubu w lidze greckiej. Filar defensywy gra w drużynie środka tabeli ligi austriackiej. Polski król środka pola nie zawsze jest w stanie przebić się do składu Mistrza Ukrainy. Król lewego skrzydła nie jest w stanie przekonać do siebie trenera drużyny , która walczy o utrzymanie się w Bundeslidze. A drużyna naszego pierwszego rezerwowego napastnika dopiero w ostatniej chwili wybronił się przed spadkiem do angielskiej trzeciej ligi.

W naszej drużynie nie ma gwiazd ligi angielskiej, włoskiej, hiszpańskiej, niemieckiej, francuskiej. W naszej drużynie w ogóle nie ma gwiazd. Awans do Euro to był cud.

Ale dopóki piłka w grze - Beenhakker ma obowiązek wmawiać piłkarzom, że są fantastyczni, najlepsi na świecie. Że mogą pokonać Niemców, że mogą sięgnąć po tytuł. Że mogą przenosić góry. Wystarczyło skończyć komentarz na tym, że Reprezentacja Polski w niedzielę grała dobrze, a momentami bardzo dobrze. A Niemcy grali bardzo dobrze, a momentami dobrze.

Niestety, Beenhakkera w poniedziałek poniosło i powiedział prawdę. 

Co nie zmienia faktu, że nadal jesteśmy jego fanami. Że uważamy, że niezależnie od wyników dzisiejszego i poniedziałkowego meczu, to jego obecność daje nam najwięcej szans na awans do Mundialu w Południowej Afryce. 

Po południu kibicujemy (chyba po raz pierwszy w życiu) Niemcom. Potem, wieczorem będziemy ściskać kciuki z całych sił. Zwłaszcza, że naprzeciwko nas stanie drużyna, której pokonanie już cudów nie wymaga. 

O cud zamierzamy się pomodlić w poniedziałek. Oby tylko jeszcze było po co.

Euro 2008 w bwin.com. Zarejestruj się i zgarnij bonus!